அழாதீர்கள் !

யாருக்குப் பிடிக்கும் 

இந்த அழுகை ? 

அதனால் அழாதீர்கள் ! 

 அழுகை ஆயுளைக் குறைக்கும் ! 

 அழுகை ஆற்றலை அழிக்கும் ! 

 அழுகை ஆண்மையை ஒழிக்கும் ! 

 அழுகை உங்கள் ஒரு காசுக் 

கடனைக்கூடக் குறைக்காதே ! 

அதனால் அழாதீர்கள் ! 

 யாருக்குப் பிடிக்கும் இந்தப் புலம்பல் ? 

அதனால் புலம்பாதீர்கள் ! 

 இளஞனே ! இரும்பு ஒடிக்கும் 

நரம்பு உனக்கு -நீ 

புலம்புவதும் வீண்தானே !

கருவிழிக்குள் வசிப்பவளே !

அன்பு படர்ந்த

மலர்க்கொடியே !

என்
ஆயுள் காதலியே !

மணக்கும்
அரும்பாக

இனிக்கும்
கரும்பாக

குறும்பு மொழி பேசி
என்
நெஞ்ச இரும்பை
எறும்பாக்கிப்
போனவளே !

மதுமலரே !
மரிக்கொழுந்தே !
மல்லிகைப்
பூச்சரமே !
கலைமானே !
மலைத்தேனே !
பனி இதழே !
உன்னைப்
பருகாமல்
சருகானதே
நெஞ்சம் !

என்
கண்கள்
உன்னைத்
தேடித்தேடி
ஏமாந்த
நிமிஷங்களில்...
என்
விரல்கள்
உன்
படங்களைத்
தடவிப்பார்த்து
ஆறுதல்
கொள்கின்றன
காதலி !

விட்டு விட்டுத்
துடிக்கும்
இதயம்
நீ
விட்டுப்பிரிந்ததால்
தவிக்கிறதே !

காந்த ஊசி
எப்போதும்
வடக்கு நோக்கியே
நிற்பதுமாதிரி
என்
கண்களும்
உன்னை நோக்கியே
தவமிருக்கிறது
காதலி !

தூக்கம்
காணாத
காற்றைப்போல
என்
இதய மாடத்தில்
இரவும் பகலும்
உலவிக்கொண்டே
இருக்கிறது
உன் உருவம் !

என்
இருவிழியின்
கருவிழிக்குள்
வசிப்பவளே !

உன்
நினைவுகளை
அறுத்தெறிந்துவிட்டு
தூக்கச்சமுத்திரத்தில்
நான்
நீந்தும்போதும்
என்
பக்கத்தில்
மிதந்துகொண்டே
இருக்கிறது
உன்
முகம் !

சிரித்து மயக்கும்
உன்
ரோஜா இதழ்களில்
சத்தான முத்தமிட்டு
கூந்தல் கலைத்து
உன்
குங்குமப்பூ மார்பில்
குடியிருக்க
நான்வருவேன் !

தணியாத
காதலோடு
தனியாகத்தவிக்கும்
உன்
காதலன் ...

உயிர் குடித்துப் போனவள் !

இளமை பூத்துக் 

குலுங்குகின்ற 

பருவத்தில்தான் 

எத்தனை ! எத்தனை ! 

வண்ணக்கனவுகள் ! 

 அந்நாளில் 

எனக்குப் பதினெட்டு ! 

நீயோ பருவ மொட்டு ! 

பிரியமானவளே ! 

நான் உன்னைப் 

பார்த்திருக்கக்கூடாது ! 

பார்த்திருந்தாலும் 

பேசியிருக்கக்கூடாது ! 

எங்கேயோ பிறந்த நீ 

எங்கேயோ பிறந்த 

என் உள்ளத்தில் 

எத்தனை காயங்களை 

ஏற்படுத்திவிட்டாய் ! 

 காதல் என்றால் 

கசப்பான வார்த்தையென 

நினைத்திருந்தேன் ! 

உன்னைப் பார்க்கும் வரையில் ! 

ஆனால் -நீ 

சிறகில்லாமல்

பறக்கும் வித்தையை 

என் இதயத்திற்குக் 

கற்றுக்கொடுத்தாய் ! 

 

கண்களால் 

பேசும் கலையை 

என் விழிகளுக்குக் 

கற்றுக்கொடுத்தாய் ! 

ஆண்டுவிழா மேடையில் 

காற்றிலே மிதந்துவந்த 

கவிதையாய் ...

அழகுமலர் நீ 

ஆடவந்தாய் ! 

தளிர்மேனி குலுங்க ! 

தண்டுக்கால்கள் தாளமிட ! 

மலர்க்கரங்கள் அசைய !  

வந்ததே என் 

தங்கச்சிலை ! 

தந்ததே எழில் சிந்தும் 

புது இன்பக்கலை ! 

அப்பப்பா ! 

எத்தனை பாவங்கள் ! 

எத்தனை அபிநயங்கள் ! 

ஒவ்வொரு அசைவிலும் 

என் உயிர் குடித்துப்போனாய் ! 

வீடுவந்த பின்னும் 

விடிய விடிய 

என் கண்ணுக்குள் ஆடி 

நெஞ்சுக்குள் குடிபுகுந்தாய் ! 

உன்னை மட்டுமே சுற்றிப் 

பறக்கும் வண்டானதே ! 

என் நினைவுகள் ! 

எரிமலையைக் 

குளிரவைக்கும் 

உன் ஈரப் பார்வை ! 

மின்சாரம் அறுந்து விழுந்து 

இருண்டு கிடக்கும் 

இரவில் ! 

நிலவொளியில் 

எப்போதாவது 

தலைகாட்டும் 

உன் ஆசைமுகம் !  

எப்போதும் 

நான் பார்த்திருக்க 

வரம் ஒன்று தருவாயா ? 

என் வடிவான பேரழகி !